Filosofie

Filosofen, ga toch de staat op

Dirk De SchutterGer Groot over Denken van Hannah Arendt in NRC Handelsblad:

‘Denken is het eerste deel van een drietal essays waarin Hannah Arendt het leven van de geest had willen beschrijven. Het tweede deel, over de wil, is er nog gekomen; aan het derde deel, over de oordeelsvorming, was ze net begonnen toen ze in 1975 plotseling stierf.

De trilogie had het vervolg moeten worden op Vita activa uit 1958, zo schreef ze Heidegger. De politieke burger waarvan ze in dat boek het portret geschilderd had, moest immers ook een denkende burger zijn, wilde hij zichzelf niet gedachteloos in zijn handelen verliezen.

Drie jaar na Arendts dood werd wat zij voor haar trilogie klaar had, uitgegeven door haar vriendin Mary McCarthy. Al in 1980 verscheen er van Denken een Nederlandse vertaling. Dat was te vroeg. Arendt, die in de jaren zestig in Nederland nog druk werd gelezen, stond inmiddels te boek als een ‘rechtse’ denker voor wie de tijdgeest nauwelijks nog aandacht had.

De prachtige levensbeschrijving die haar leerlinge Elisabeth Young-Bruehl kort daarop over haar schreef (in 2005 vertaald als Hannah Arendt, een biografie) bracht haar terug op het filosofische toneel, imposanter dan ooit. De nieuwe vertaling van Denken doet haar ook in dat opzicht recht. Die is terminologisch veel exacter dan de eerste, daardoor veel begrijpelijker, en werd door de vertalers voorzien van een kraakheldere inleiding.

Soepel beweegt haar uiteenzetting zich toe naar de afsluiting: een van de mooiste portretten van Socrates uit de filosofische literatuur. In hem, de wijsgeer die dacht op het marktplein, en niet in Rodins somber ingekeerde melancholicus moet Arendt zichzelf hebben herkend.’

Lees de volledige recensie op de website van NRC Handelsblad. 

Deel:

Geef een reactie