Ger Groot bespreekt Tijdmachines in NRC

0
1

Ger Groot recenseerde voor NRC Handelsblad het boek Tijdmachines van René Munnik, bijzonder hoogleraar vanwege de Stichting Thomas More aan de Universiteit Twente en universitair docent wijsbegeerte aan de Faculteit Katholieke Theologie van de Universiteit van Tilburg. Ger Groot waardeert het boek met maar liefst vijf sterren:

‘Op dat punt aangekomen geeft Munnik zijn verhaal een filosofische draai waarin dit boek zijn grootste diepte bereikt. (…) Dat klinkt zo paradoxaal dat je de rest van het boek, waarin hij die stelling met talloze voorbeelden onderbouwt, likkebaardend uitleest.’

Lees hieronder het eerste deel van de recensie. Om de volledige recensie te lezen, klik hier.

De film Jurassic Park joeg indertijd niet alleen veel bioscoopbezoekers de stuipen op het lijf, maar leek ook een verbijsterende belofte te bevatten. Vanuit overgebleven DNA-materiaal zouden uitgestorven diersoorten tot leven kunnen worden gewekt. Geleerden zagen daar technisch wel iets in. Ecologen verheugden zich op nieuwe perspectieven voor de biodiversiteit.

Maar, zo merkt de filosoof René Munnik in zijn boek Tijdmachines op, die prehistorische diersoorten zijn verdwenen omdat hun habitat onleefbaar was geworden. Het is de vraag of ze nu nog levensvatbaar zouden zijn. Hoe vernuftig de techniek ook is, de tijd laat zich door haar niet zo gemakkelijk wegpoetsen.

Toch is dat laatste vrijwel vanaf het begin één van de oogmerken van de techniek geweest, zo laat Munnik in dit imposante boek zien. Dat begint al bij de uitvinding van wat wij nauwelijks nog als ‘techniek’ ervaren: het alfabet. Dankzij het schrift konden teksten generaties lang bewaard worden in exact dezelfde bewoordingen, onafhankelijk van de ongewisheden van de orale overlevering. Ze waren in hoge mate immuun voor het veranderingsproces van de tijd.

Dat bracht een radicale verandering in de cultuur teweeg, toont Munnik. De inhoud van wat gezegd werd, kwam los te staan van het zeggen zelf en daarmee ontstond een nieuw idee van waarheid. Het schrift nam de plaats in van de spreker, en goochelde de lezer de illusie voor de ‘levende auteur’ zelf te horen. Lees de volledige recensie op de website van NRC.

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER